از همایش بهیاران در اصفهان تا خادمین سلامت مسجد در تهران

                                 باسمه تعالی

از همایش بهیاران در اصفهان تا خادمین سلامت مسجد در تهران

اگر به نشریه شماره ۱۵ تیرماه ۸۴ سازمان سری بزنید تیتر درشت با عنوان قابل توجه بهیاران توجه شما را به خود جلب می کند اما چند خط که می خوانید تازه متوجه می شوید انچه معاونت فنی وقت سازمان نوشته بود ابتدای هر بند اینچنین اورده شده بود . (( ۱-مکاتبه  با .............۲- نامه د رارتباط ............۳- مکاتبه با............. ۴- نامه در ارتباط با ......... ۵- نامه به .............۶- نامه به ...........۷- نامه د ر ارتباط ...........۸- نامه به .............۹- نامه به سازمان .................۱۰- نامه به رئیس ۱۱- نامه به دانشگاه ۱۲- نامه به دانشگاه ۱۳- نامه به دانشگاه ۱۴- نامه به دانشگاه ............۱۵- نامه به اداره ۱۶- نامه به مدیریت .....

و اما به پایان اطلاعیه که می رسید می فهمید که اشتباه کردید با چنین ذوق و شوق به خواندن مطلب پرداختید و حسرت می خورید که تازه بعد از گذشت حدود چهار سال سهم بهیاران از سازمان فقط مکاتبه و نامه نگاری انهم بدون نتیجه می باشد این را گفتم که مقدمه ای باشد برانچه در ادامه خواهم گفت .

اوایل سال ۸۵ از سازمان به من و بهیاران عضو شورایعالی دوره اول تماس گرفته شد که بدنبال اعتراضات شما بالاخره هیات رئیسه رضایت داده اند که همایشی جهت ارائه مشکلات بهیاران و بررسی راه حل های ان برگزار شود لطفا د رسازمان حضور بهم رسانید ود رمورد نحوه برگزاری و ارائه مطلب ان بحث و گفتگو نمائید .

وقتی به سازمان وارد شدم سایر بهیاران عضو شورایعالی به اتفاق اقای طالبی عضو هیات مدیره اصفهان منتظر بودند نکته اینجا بود به معترض همیشگی در مورد مسائل بهیاران ، آقای موسوی اطلاع داده نشده بود بعد از مدتی متوجه شدم اصلا امدن دوستان وبنده فرمالیه ونمایشی بوده و آقایان ا زقبل خود شان برنامه ریزی کرده اند وقتی به این موضوع اعتراض کردیم و گفتیم ما بایستی خودمان در مورد چگونگی برگزاری همایش تصمیم گیری کنیم اقای رئیس کل رضایت دادند که حداقل نظراتمان را بگوییم نیم ساعت گذشت و خبری از حضور رئیس کل در جلسه نشد علت را که جویا شدیم منشی ایشان گفت ایشان حاضر نیستند پیش شما بیایند وشما بایستی به اطاق ایشان بروید بعد از کلی کش مکش به اطاق وی رفتیم یادم هست آقای میرزابیگی در گوش من گفت اگر به اطاق من نمی امدید برگزاری همایش را منتفی می کردم بالاخره بعد از هزاران حرف و حدیث در اصفهان گردهم امدیم اما بازهم برخلاف تصمیم جلسه تهران دیدم اقای نجاتیان اداره همایش را بعده گرفت و از اینجا بود که تبلیغات جهت ایشان برای شرکت د رانتخاب اتی شورایعالی کلید خورد خلاصه انچه گذشت وعده های عمل نشده ای بود که درابتدای صحبتم گفتم ود رنشریه تیرماه به چاپ رسید ولیکن بعد ازگذشت یکسال بهیاران هیچگو نه اقدام عملی درراستای رفع مشکلاتشان ندیده که هیچ ، بلکه به گمانم بهیاری رفته رفته از قاموس نظام پرستاری کنار گذاشته شده و رو به فراموشی می رود البته د لایلی را برای اثبات گفته هایم دارم 

سازمان نامه موافقت دانشگاه ازاد اسلامی را مبنی بر کاهش ۱۵ واحد ازواحدهای دانشگاه جهت بهیارانی  که در این دانشگاه پذیرفته شوند ارسال کرد اماهمه واحدهای این د انشگاه ا ز پذیرفتن ان خودداری نمودند و وقتی بهیاران مسائل را با هیات مدیره ها و سازمان در میان گذاشتند هیچگونه پیگیری انجام نشد .

سازمان اعلام کرد پذیرش دانشجوی مرد در رشته پرستاری در دو واحد دانشگاه ازاد شروع و پذیرش در سایر واحدهای ان اتفاق می افتد متاسفانه در سال ۸۵ شاهد بودیم هیچ واحد دانشگاه ازاد پذیرش مرددر رشته پرستاری نداشت .

مهمترین موضوع ، استخدام بهیاران که متاسفانه د رهیچیک از مجوزهای استخدامی ردیف بهیاری لحاظ نشد و یک بهیار هم در سالهای گذشته استخدام نشد ه است حال انکه ما د ل خود را خوش کرده بودیم رئیس کل سمت معاونت اشتغال وزارت بهداشت را هم داراست ولا اقل به ازای نیمی از بهیاران بازنشسته ردیف استخدامی در نظر گرفته می شود (قابل ذکر که تعداد بهیاران بازنشسته در سالهای گذشته بیشتر از پرستاران است )

اما انچه قابل تامل است این که بنده و سایر دوستان بارها مشکلات بهیاران را به رئیس کل منعکس کردم ولی ایشان بجای رفع مشکلات فقط وقت خود را صرف امور پرستاران واعضا هیات علمی نمودند تا جائیکه برای اشتغال پرستاران رو به خادمین سلامت مسجد اوردند ، البته اگر وقتی برای ایشان باقی بماند به مسائل بهیاران هم خواهند رسید چرا که مشغله هایی از جمله حضور در وزارتخانه . دیدارهای تبلیغاتی خود با مسئولین وتهیه مطالب جهت درج در نشریه سازمان وسرگرم کردن اعضا به وعده های غیر عملی در رفع مشکلا ت بهیاران تمام وقت ایشان را گرفته است .

سخن آخر :

اینکه سازمان تاکنون هیچگونه اقدام عملی درجهت رفع مشکلات بهیاران انجام نداده است و این موضوع پیامدهای خوشی را برای سازمان نخواهد داشت امیدوارم در نشریه بعدی سازمان تیتر اقدامهای عملی برای بهیاران درج شود .و از بکار بردن کلماتی مانند مکاتبه با ونامه به ونامه درار تباط و......درابتدای هر اقدام خودداری شود چرا که بهیاران دیگر از وعده های واهی خسته شد ه اند.

 

 مرتضی خاموشی عضو هیات مدیره نظام پرستاری شیراز

وعضو اسبق شورایعالی نظام پرستاری کشور

تقابل گروههای پرستاری با یکدیگر خط قرمز بقا و دوام قدرت حرفه ای است

تقابل گروههای پرستاری با یکدیگر خط قرمز بقا و دوام قدرت حرفه ای است.

پرستاران عزیز ایران اسلامی

اگر چندی به قبل برگردیم به عهد پزشک سالاری بله همان روزگارانی را می گویم که در هر محکمه ای از قصور درمان پزشک تبرئه و پرستار محکوم بود روزگاری که کسی برای پرستار زحمات پرستاری تره هم خرد نمی کرد حتی خود پرستاران نیز میدان تشکر از خودشان را هم نداشتند و خلاصه در یک کلام پرستاری هیچ حرفی برای گفتن نداشت و مجالی برای تحرک و پویایی، درست در همان زمان گروهها و تشکل های پرستاری یکی پس از دیگری شکل گرفت تا پرستاری حرفی برای گفتن داشته باشد و بتواند عرض اندام کند افرادی که در این گروهها فعالیت کرده اند تا امروز تشکل های جدید پرستاری به دست ما برسد واقعاً در آن شرایط و تفکر پزشک سالارانه از جان گذشتگی نمودند که امروز بایستی قدر دان زحمات آنها باشیم اما امروز شاهد آنیم برخی از مسئولین یک تشکل پرستاری به منظور حرکت های تلافی جویانه با اشخاص در گروههای دیگر پرستاری سعی در تحریک احساسات اعضای زیر مجموعه خود دارند تا بتوانند ضمن اعمال تفکر خود بر سیستم مجموعه را در مقابل تشکل دیگری از پرستاری قرار دهند و این تقابل گروههای پرستاری با یکدیگر خط قرمز بقا و دوام قدرت حرفه ای است که افرادی در غالب چند تشکل با از خود گذشتگی آنرا به جامعه پرستاری ارزانی داشتند پس بیایید هوشیارانه عمل کرده و نگذاریم بد خواهان پرستاری به هدف خود دست یابند چرا که ایشان دلشان به حال تشکل صنفی نسوخته بلکه با استفاده از نیروی تشکل خواهان رسیدن به اهداف شخصی خود می باشند.

 

پشت پرده انتخابات دومین دوره شورایعالی سازمان نطام پرستاری کشور

انتخابات دومین دوره شورایعالی سازمان نطام پرستاری کشور یکسویه و یک جانبه نگر است .

چند روز پس از انتخاب نفرات هیأت مدیره های سراسر کشور از سوی آقای غضنفر میرزا بیگی رئیس کل اولین دوره سازمان نظام پرستاری کشور نامه ای با عنوان ائتلاف با بنیانگذاران نظام پرستاری به هیأت مدیره های سراسر کشور ارسال شد که در آن از هیأت مدیره ها خواسته شده بود همگی به این ائتلاف بپیوندند تا زمینه ای برای تشکیل ائتلاف های دیگر باقی نماند چرا که در گوشه وکنار کشور جلساتی در این مورد تشکیل شده بود . در این نامه تقسیم بندی مناطق هفت گانه نظام پرستاری به شش منطقه کاهش و آقایان و خانمها میرزا بیگی، شمس،عباسی،شریفی مقدم،حضرتی وجعفری به عنوان مسئولین مناطق معرفی شده بودند. ازآن جا که آقای میرزا بیگی مسئول کلی این ائتلاف، به این امر پی برده بود که مناطق کشوری در صدد هستند تا در بین خود انتخاباتی برگزار کرده و نفرات منتخب را به کشور جهت شورای عالی معرفی نمایند با استفاده از این موقعیت با افراد منتخب مناطق تماس حاصل نموده و انها را در لیست ائتلاف خود قرار داده تا هیچ گروه و تشکلی فرصت فعالیت نداشته باشد. لذا بدین منظور افرادی را هم که گمان می رفت بتوانند ائتلاف های دیگری تشکیل دهند در لیست خود قرار داد و از اینجا خلف وعده ائتلاف بنیانگزاران نظام پرستاری که گفته بودند فقط منتخبین مناطق در ائتلاف جای داده می شوند ثابت گردید و برای اینکه بتوانند لیست 25 نفرهای را تنظیم کنند به بن بست رسیدند و مجبور گردیدند این لیست را به حدود40 نفرافزایش دهند و کسانی را هم که به عنوان نمایندگان مجمع در هیأت مدیره ها حق رأی داشتند ولو اینکه در لیست نبودند به جلسه دعوت کردند تا بتوانند اکثریت را در گروه خود داشته باشند و به این طریق به اهداف خود دست یابند

اما بر خلاف گفته های مکتوب، مسئول ائتلاف سعی در راهیابی هر چه بیشتر افرادی را به شورا داشت که اولاً از نظر فکری با وی هم سو ویا حداقل مخالف ارا و عقاید وی نباشند تا در انتخابات هیئت رئیسه و رئیس کل سازمان دچار مشکل نشود و در راستای همین هدف بود که اکثریت افراد معرفی شده از منطقه خراسان از بین افراد شورای عالی که تا کنون با وی مخالفتی نداشته و بی چون وچرا گفته های وی را تأیید می کردند انتخاب شدند و از سوی دیگر قضیه حتی کسانی را که با بیشترین رأی از منطقه خود به عنوان نماینده معرفی شده بودند ولی با تفکر وی همخوانی نداشتند از لیست ائتلاف حذف نموده مثل آقای خاموشی که منتخب منطقه جنوب کشور با بیشترین رأی بوده و بدون هیچ دلیل منطقی از لیست ائتلاف حذف نمود و افرادی را که انتظار می رفت حتی یک در صد با وی همخوانی نداشته و به ناچار در لیست ائتلاف قرار گرفته اند با ارائه لیستی که به رأی دهندگان ارائه کرده بود علناً از راهیابی به شورای عالی باز داشت. اما تجزیه و تحلیل اکثریت افراد منتخب راه یافته به شورای عالی نشان می دهد که انچه مسئول ائتلاف بنیانگزاران نظام آقای میرزا بیگی بیان کرده خلاف واقع بوده و هدف دیگری را دنبال می کرده است .
اولاً: ایشان گفته بود ائتلاف سعی دارد پراکندگی مناطق حفظ شود ولیکن ما شاهد هستیم فقط از منطقه خراسان که هیئت مدیره ایشان است فقط شش نفر که یک چهارم کل ارا می باشد به شورای عالی راه یافته است .

ثانیاً: گفته شده بود که رای مناطق برای ما محترم است اما در منطقه جنوب فقط خانم نگهبان به خواست ایشان به شورای عالی راه یافت در صورتی که آقای خاموشی که با بیشترین رأی منتخب منطقه جنوب بود و صورت جلسه ان حاضر است در لیست ائتلاف قرار نگرفت و وقتی از وی علت را جویا شدیم گفت ما میخواستیم از شیراز یک نفر پرستار در ائتلاف قرار گیرد از سوی دیگر حضرتی مسئول منطقه جنوب گفت که ائتلاف یک امر شخصی است اما ما میگوییم اگر ائتلاف شخصی است پس چرا میگویید رای مناطق برای ما محترم است

ثالثاً: مناطق تقسیم بندی شده سازمان هفت منطقه بوده که ائتلاف با کاهش یک منطقه آن را به شش منطقه رسانید و به منظور راهیابی افراد مورد نظر از برگزاری انتخابات در دو منطقه از شش منطقه جلوگیری بعمل اورد.

رابعاً: ائتلاف چهل نفره بنیانگزاران که متشکل از بیش از نصف کاندیداها بوده سعی بر این داشته تا اکثر رأی دهندگان مجمع در این گروه قرار بگیرند به طوری که حتی کسانی را که کاندید نبودند ولی حق رأی داشتند به این جلسه دعوت کردند تا از این طریق به اهداف خود دست یابند.

خامساً: این ائتلاف صوری بوده و قبلاً لیستی را تهیه نموده و به افراد دادند تا در برگه انتخاب رأی بنویسند و از طرف دیگر سعی در تخریب سایر کاندیداها نموده و علیه آنها سم پاشی نموده اند.

از طرف دیگر با جمع نمودن 40 نفر در یک مکان مخفی که هر ساعت ادرس مکان آن به صورت مخفیانه تغییر می کرد سعی نمودند تا افراد دیگر که خارج از ائتلاف بودند نتوانند تا زمان رأی گیری به این 40 نفر دسترسی داشته باشند و ضمن رایزنی با آن ها بتوانند افراد شایسته را انتخاب نمایند و فقط لیست ارائه شده رأی بیاورند ولو این که در میان انها افراد غیر حرفه ای و کم تجربه وجود داشته باشند .
و اما نکته این جاست که به این امر بسنده نکرده و با ایجاد اختلاف در میان افراد هیئت مدیره ها قصد دخالت در امور داخلی هیئت مدیره ها را نیز دارند واین موضوع هوشیاری هیئت مدیره ها را میطلبد اما انچه مورد نظر ماست گفته و ناگفته های سازمان در طول چهار سال گذشته است که خلاف واقع ارائه شده اند و اگر افراد حاضر در شورای اول از ان صحبتی بمیان نیاوردند به این خاطر بود که یک سازمان نوپا در حال شکل گیری بود واین امر به سوء استفاده برخی گروهها و جریانهای مخالف با نظام پرستاری می انجامید ولی در صورت نیاز به اطلاع جامعه پرستاری می رسدو اگر لازم باشد مسئولین سابق سازمان بایستی در مناظره حضوری شرکت نمایند که در آن نمایندگان تمام هیئت مدیره ها حضور داشته باشند والبته بدور از جبهه گیری و تحریک احساسات جامعه فهیم و واقع بین پرستاری .
واما حرف اخر:ما انتظار داریم هیئت مدیره ها در حیطه عملکرد خود استقلال رای داشته باشند و منتظر نمانند تا یکی بگوید چه بکنند و چه نکنند.


باتشکر

مرتضی خاموشی
عضو هیأت مدیره نظام پرستاری شیراز
و عضو اسبق شورای عالی سازمان نظام پرستاری کشور